لغت نامه دهخدا
طاق سنگی. [ ق ِ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طاق که از قطعات سنگ ساخته شده باشد. || ( اِخ ) نام گردنه ای است معروف به طاق سنگی در راه یزد. رجوع به گردنه طاق سنگی شود.
طاق سنگی. [ ق ِ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طاق که از قطعات سنگ ساخته شده باشد. || ( اِخ ) نام گردنه ای است معروف به طاق سنگی در راه یزد. رجوع به گردنه طاق سنگی شود.
💡 این بنا در سمت غرب شهر قندهار بر فراز کوه قیتول «سر پوزه»، طاق سنگی تراشیده شده با ۴۴ بته زینه در بین مردم به چهل زینه معروف است. نام اصلی چهل زینهٔ قندهار (رواق جهاننما) میباشد که در کتیبههای داخل رواق به این نام درج گردیدهاست.