«سیقه» واژهای فارسی است که در متون کهن به کار رفته و به معنای «گله یا دستهای از حیوانات اهلی» است که دشمن آنها را غارت کرده یا از دست صاحبانشان خارج شدهاند. این واژه بیشتر در متون تاریخی، ادبی و جنگنامهها دیده میشود و معمولاً به غارت اموال و حیوانات مردم اشاره دارد. «سیقه» همچنین میتواند به حیوانات یا گلههایی اطلاق شود که شکارچیان یا صیادان پشت آنها پنهان میشوند تا از آنها برای پوشش یا پیشبرد شکار استفاده کنند. در فرهنگ فارسی، «سیقه» عمدتاً با حیواناتی مانند اسب، گاو، گوسفند و دیگر دامها مرتبط است.
سیقه
لغت نامه دهخدا
( سیقة ) سیقة. [ س َی ْ ی ِ ق َ ] ( ع اِ ) ستور که دشمن آنرا به غارت رانده باشد. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || ستور و جزو آن که در پس آن صائد پنهان شود جهت قدرت یافتن بر صید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
ستور که دشمن آنرا بغارت رانده باشد
