رَیّانِ بن شَبیب (قرن ۳ق)
محدث شیعی و از اصحاب امام رضا و امام جواد (ع). خواهرش مارده، کنیز هارون و مادر معتصم عباسی، بود. مدتی در قم اقامت کرد و محدثان قم از او حدیث گرفتند. کتابی با نام مسائل صبّاح بن نصر گردآورده که ظاهراً تقریری از پاسخ های امام رضا (ع) به صباح بن نصر هندی است.
[ویکی شیعه] رَیّان بن شَبیب، از محدثان مورد وثوق شیعه و از اصحاب امام رضا(ع) و امام جواد(ع) است. او به گفته نجاشی دایی معتصم خلیفه بنی عباس بوده که خواهرش مارده از کنیزان هارون و مادر معتصم بوده است. اما برخی مانند مسعودی در اثبات الوصیة وی را دایی مأمون ذکر کرده اند.
ابن شبیب، در شهر قم اقامت کرد و محدثان آن شهر از او روایت نقل کرده اند. او از حضرت رضا(ع) روایاتی نقل کرده و مسائل صباح بن نصر هندی از امام رضا(ع) را جمع نموده است.
ابراهیم بن هاشم قمی پدر علی بن ابراهیم قمی صاحب کتاب تفسیر قمی از او روایت نقل کرده است. او همچنین از یونس بن عبدالرحمان نقل روایت نموده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 روایت ریان بن شبیب که از علی بن موسی الرضا نقل شدهاست؛ از جمله مشهورترین روایات در زمینه عزاداری برای حسین بن علی است که اکثر مقاتل در زمینه واقعه کربلا به آن اشاره داشتهاند. این روایت با بیان حرمت قتال در ماههای حرام آغاز میشود و با کنایه به قاتلان حسین بن علی در ماه محرم -به عنوان یکی از ماههای حرام- ادامه مییابد.
💡 بر اساس این روایت، ریان بن شبیب پس از ملاقات علی بن موسی الرضا در روز اول محرم، گفتگویی را با علی بن موسی الرضا داشتهاست.