رواج گرفتن

رواج گرفتن. [ رَ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) رونق و گرمی پیدا کردن. رایج شدن. رواج یافتن. رجوع به رواج شود.

رونق و گرمی پیدا کردن رایج شدن

💡 حمله‌های عقلانی و استدلالی به دهریه و دیگر ملحدان عصر عباسی هم در رواج گرفتن تهمت‌ها به او نقش داشت. ابن راوندی، ملحد پرآوازه روزگار عباسی، دروغ‌های بسیاری به او منسوب می‌کند. با این همه افراد با انصاف از میان اهل حدیث هرگز راوی چنین مفتریاتی نبوده‌اند. محدث برجسته معاصر عبدالقاهر بغدادی، یعنی خطیب بغدادی(۴۶۳هـ) نه تنها چنان تهمت‌هایی در شرح حال نظّام نیاورده است، بلکه حتی دقت و نبوغ او را ستوده‌است. او در شرح حال نظّام می‌نویسد که او از متکلمان چیره‌خامه و ادیبان کم‌نظیر بوده و اشعاری را هم از او نقل می‌کند. از جمله، سخن معروفی از نظّام نقل شده‌است: علم چیزی است که هرگز قسمتی از خودش را در اختیار تو نمی‌نهد مگر این که تو تمام وجودت را به او اعطا کنی تازه وقتی که تو خودت را به علم بخشیدی و قسمتی از علم به تو اعطا شد، به واسطه برخورداری از علم دچار یک سری مخاطرات خواهی شد[یادداشت ۳] فقیه، مورخ و محدث حنبلی، ابن جوزی هم در شرح حال مختصری که از نظّام ارائه داده کوچک‌ترین اشاره‌ای به این موارد نکرده‌است. ابن حزم هم علی‌رغم مخالفت شدید با معتزلیان، در دانشنامه بزرگ کلامی ش، الفصل فی الملل والأهواء والنحل، کوچکترین اشاره‌ای به این روایت نکرده‌است.