دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] در سال ۱۲۵۰ هـ. ق. در شهر همدان و در منزل آقا محمد هادی همدانی نوزادی به دنیا آمد که بعدها با نام «آقارضا» شناخته شد. او در اندک زمانی همانند ستاره ای فروزان در آسمان علم و تقوا درخشید و انسان های حقیقت جو را به سوی کمال رهنمون شد. آقا رضا بعد از گذراندن دوران کودکی و پرورش یافتن در دامان پدری دانشمند و با تقوا، تحصیل علوم دینی را در حوزه علمیه همدان آغاز نمود.وی برای تکمیل تحصیلات خویش عازم نجف شد و در درس شیخ مرتضی انصاری حضور یافت.حاج آقا رضا سپس به حلقه درس میرزا محمد حسن شیرازی (۱۲۲۴ ـ ۱۳۱۲ هـ. ق.) پیوست و تلاش های شبانه روزی او برای فراگیری دانش سبب شد تا به عنوان یکی از شاگردان ممتاز درس میرزای شیرازی شناخته شود پس از هجرت میرزای شیرازی به سامراء، بسیاری از شاگردان او به سامرا رفتند. حاج آقا رضا همدانی نیز به سامراء رفت و در درس های فقه و اصول او حضور یافت.او در اوائل قرن چهاردهم هجری قمری، به نجف بازگشت و به تدریس علوم اسلامی و هدایت مردم پرداخت.
حاج آقا رضا همدانی در مدت تحصیلات خویش از استادان بزرگواری استفاده نمود، که مشهورترین آنها عبارتند از:۱. شیخ مرتضی انصاری.۲. میرزا محمد حسن شیرازی، معروف به میرزای شیرازی.۳. میرزا محمد تقی شیرازی، معروف به «میرزای کوچک».۴. میرزا حسن فرزند میرزا خلیل طهرانی نجفی.۵. میرزا محمد هاشم خوانساری
از دیدگاه علما
حاج آقا رضا همدانی در اثر تلاش های فراوان برای فراگیری دانش، به درجه اجتهاد نائل شد و در استنباط احکام شرعی چنان کوشید که بسیاری از خواص که مقام علمی و معنوی او را می شناختند، پس از وفات میرزای شیرازی (۱۳۱۲ هـ. ق.) او را به عنوان فقیه اعلم معرفی کرده اند. عده بسیاری مقلد او شدند و از او درخواست فتوا نمودند. فقیه همدان برخلاف میل قلبی، با نوشتن حاشیه بر نجاة العباد، نظرات فقهی خود را برای مقلدان خویش بیان نمود.در حقیقت، پس از وفات میرزای شیرازی مسئولیت زعامت و مرجعیت شیعه بر عهده مجتهد وارسته همدانی بود، آقا رضا همدانی پس از آن که مرجعیت عامه یافت، هیچ تغییری در زندگی خویش نداد و هم چنان بر روال سابق زندگی ساده ای داشت.امّا دیری نپایید که آن اسوه تقوا و فضیلت بنا به عللی از مسئولیت زعامت و مرجعیت فاصله گرفت و فقط به تدریس مشغول شد.
شاگردان
...
