لغت نامه دهخدا
ذربین. [ ذَ رَ ب َ ] ( ع اِ ) تثنیه ذَرَب. رماه بِالذَرَبین؛ متهم کرد او را ببدی و خلاف.
ذربین. [ ذَ رَ ب َ ] ( ع اِ ) تثنیه ذَرَب. رماه بِالذَرَبین؛ متهم کرد او را ببدی و خلاف.
تثنیه ذرب. و ماه بالذربین. متهم کرد او را ببدی و خلاف.
💡 این روستا دارای حاذبه های گردشگری ازجمله درخت ذربین قدیمی(آقا پیردار) جنگل زیبای تنه و مناظر دل انگیزی می باشد.