[ویکی فقه] دلداری به محمد (قرآن). در سختی ها و کارشکنی های دشمنان، خداوند به پیامبر صلی الله علیه وآله دلداری می دادند. در این مقاله آیات مرتبط با دلداری هایی که به پیامبرصلی الله علیه وآله داده شده؛ معرفی می شوند.
← یادآوری نظارت خداوند
← حفظ آرامش در مقابل توطئه کافران
← ابتر خواندن پیامبر
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بیشتر مفسران مسلمان، این آیه را سخنی الهی دربارهٔ سفر یکی از بندگان خدا دانستهاند. در طول آیه، خدا ابتدا به صورت سوم شخص («بندهاش») و بعد اول شخص («نشانههایمان») و بار دیگر سوم شخص («اوست») معرفی شده که البته این لحن در سایر بخشهای قرآن هم وجود دارد. بیشتر منابع زمان نزول این آیه را یک سال یا چند ماه قبل از هجرت دانستهاند. محمد در این زمان عمیقاً از سوی اهل مکه تحت فشار بود و به تازگی دو پشتیبان اصلی خود، ابوطالب و خدیجه، را از دست داده بود. او و پیروانش را در انظار عمومی در مکه آزار میدادند و داستان «آیات شیطانی» — چه درست باشد و چه نباشد — به خصومت میان محمد و مکیان گواهی میدهد؛ بیشتر آیات قرآن که در این دوره نازل شدهاند، به نظر میرسد حاوی دلداری به محمد هستند و از دیدگاهی روانشناسانه، ارتباط معراج با دورهای سخت از زندگی محمد قابل پذیرش است.
