لغت نامه دهخدا
دریای اقیانوس. [ دَرْ ی ِ اُ ] ( اِ مرکب ) دریایی را گویند که با اقیانوس مرتبط است مانند خلیج پارس و غیره. ( تاریخ ایران باستان ص 148 ). و رجوع به دریای بزرگ شود.
دریای اقیانوس. [ دَرْ ی ِ اُ ] ( اِ مرکب ) دریایی را گویند که با اقیانوس مرتبط است مانند خلیج پارس و غیره. ( تاریخ ایران باستان ص 148 ). و رجوع به دریای بزرگ شود.
دریایی را گویند که با اقیانوس مرتبط است مانند خلیج پارس و غیره.
💡 بر اساس اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان تا دوره اکتشافات جدید هیچگاه جغرافی دانان شرقی یا غربی زمین را به شکل گرد کروی تصور نکردهاند. گرد گردو (کرهای) با گرد سینی دایره ای متفاوت است. جغرافی دانان تا قرن هفده همگی زمین را بهشکل سینی گرد تصور کردهاند. نقشه کهن بابلی در اصل مرکز هفت اقلیم را با دایره مشخص کرده دور تا دور هفت اقلیم را بحر المحیط یا اقیانوس سراسری دربرگرفتهاست شماره ۹–۷ دریای پائین یا همان خلیج فارس است. مثلثهای بیرون از دایره دریای اقیانوس در واقع قلههای کوه قاف است. یکی از آن قلهها کوه دماوند و دیگری قله زاگرس است.
💡 در اساطیر یونانی اقیانوس پسر اورانوس و گایا و شوهر تتیس بود. در یونانی، منظور از اقیانوس، رودخانه یا دریای بزرگی بود که قرص زمین را فراگرفته است (در تضاد با دریای مدیترانه که به معنی دریای واقع در بین خشکیها است). در زمانهای اولیه، زمانی که تنها تودههای خشکی شناختهشدهٔ اوراسیا و آفریقا بودند، اقیانوس یک رودخانه بیپایان انگاشته میشد که در پیرامون این خشکیها روان بود. تا حدود ۱۶۵۰ میلادی معمولاً به آن دریای اقیانوس گفته میشد که ترجمه لاتین mare oceanum بود. استفاده از کلمه اقیانوس برای هر یک از پهنههای آبی بزرگ جهان به صورت جداگانه از سدهٔ چهاردهم میلادی آغاز شد.