حسن دهلوی

حسن دهلوی. [ ح َ س َ ن ِ دِ ل َ ] ( اِخ ) ( خواجه... ) صوفی، شاگرد سلطان المشایخ. درگذشته در دولت آباد به سال 738 هَ. ق. دیوان شعر فارسی او ده هزار بیت دارد. ( هدیة العارفین ج 1 ص 285 ).
حسن دهلوی. [ ح َ س َ ن ِ دِ ل َ ] ( اِخ ) شاعر فارسی زبان هند. نامش محمد حسنعلی ماهلی از نوادگان شاه فتح اﷲ در هند بود و در 1258 هَ. ق. درگذشت. ( ذریعه ج 9 ص 242 ).
حسن دهلوی. [ ح َ س َ ن ِ دِ ل َ ] ( اِخ ) ابن علی سنجری ملقب به نجم الدین. معاصر امیرخسرو و محبوب وی بود و هر دو مرید نظام الدین اولیا بودند. حسن شاعر و خوشنویس نیز بود. و مرگ او در 777 هَ. ق. یا 731 هَ. ق. است. احوال وی در نفحات الانس ص 549 و تذکره دولتشاه قسم چهارم و مجالس العشاق مجلس 34 و مجالس النفائس ص 357 و مجمعالفصحاء ج 1 ص 196 و رجال حبیب السیر ص 73 وریاض العارفین ص 187 و آتشکده آذر ص 346 و مرآت الخیال ص 48 و تذکره خوشگو و هفت اقلیم و فهرست دانشگاه ج 2 ص 543 و ذریعه ج 9 ص 242 و تاریخ مفصل مغول چ اقبال ص 564 و فهرست سپهسالار ج 2 ص 543 آمده و ظاهراً هم اوست که در هدیةالعارفین ( ج 1 ص 285 ) به عنوان حسن علامی معرفی شده و «فوائد الفوائد» را به وی منسوب داشته است.

ابن علی سنجری ملقب نجم الدین معاصر امیر خسرو و محبوب وی بود و هر دو مرید نظام الدین اولیا بودند

رجوع شود به:امیرحسن دهلوی (بدایون ۶۵۰ـ دولت آباد ۷۳۷)

💡 علاء سجزی، معروف به خواجه حسن و امیر حسن دهلوی | ۶۴۹ | ۷۳۷ | ق از عارفان و شاعران بزرگ پارسی‌گوی قرن هفتم و هشتم هجری قمری در هندوستان است.

💡 شاهزاده علاءالدین محمد (ملقب به قاآن الملک شهید) فرزند غیاث‌الدین بلبن که به جانشینی او تعیین شده بود، حامی و مورد ستایش امیرخسرو دهلوی و خواجه حسن دهلوی بود. در زمان او ملتان مرکز زبان فارسی در شبه‌قارهٔ شد. «عبدالحی بن فخرالدین الحسنی» در کتاب «نزهه الخواطر» نوشته که علاءالدین محمد، سعدی شیرازی را به ملتان دعوت کرده و به آنجا آورده‌است و در مجلس او همیشه شاهنامه و دیوان خاقانی و انوری و خمسه نظامی و اشعار امیرخسرو خوانده می‌شده‌است. شاهزاده امیر محمّد، در سال ۶۸۵ ق، در جنگی شدید با مغول‌ها، کشته شد، و بلبن، احتمالاً بر اثر همین ناکامی پس از یک سال در ۶۸۶ ق درگذشت. این واقعه فروپاشی سلطنت ممالیک را رقم زد و سه سال پس از آن که خَلْجی‌ها زمام سلطنت دهلی را به دست گرفتند.