جان اور

( جان آور ) جان آور. [ وَ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) جاندار. ( ناظم الاطباء ). جاناور. جانور. رجوع به جاناور شود. || مردم بی عقل و بی شعور. ( ناظم الاطباء ). || ( نف مرکب ) آورنده جان.
جان آور. [ وَ ] ( اِخ ) شمال سیاه کوه افغانستان.، جاناور. [ وَ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) جانور. ( ناظم الاطباء ). حیوان.زنده. پرندگان حی. جاندار. هرچه جان دارد از آدمی وغیر آن. ( شرفنامه منیری ). مطلق حیوان:
هر شب که نو برآیند از گردون
این اختران شوخ نه جاناور.مسعودسعد.شگفت این که با اینهمه زنده ام
تواند چنین زیست جاناوری.نظامی ( از فرهنگ ضیاء ).گه چو یوسف شاهدی از چاه بر تختی شود
گه چو آدم صورتی از خاک جاناور شود.سیدحسن غزنوی ( از بهار عجم ).

=جانور

( جان آور ) شمال سیاه کوه افغانستان

💡 عبداللّه گفت: بلى مولاى من، او از دنيا رفت و تا روز مرگش هم دشمن على عليه السّلام بود و حتى مردم را به كشتن على عليه السّلام دعوت مى كرد. اما او در روز مرگش، وقتى كه توبه كرده بود من و پسرعمويم سعيد را احضار كرد و به ما قسم داد كه كينه ودشمنى على را از دل بيرون كرده و هر گاه مشاهده نموديم كه كسى قصد جان اور را دارداز جان و دل از او دفاع كنيم.