جامع تنکز

[ویکی فقه] جامع تنکز یا مسجد تنکزیه، یکی از هشت جامع بزرگ دمشق است.
ساخت این مسجد در ۷۱۷ آغاز شد و در ۷۱۸ به پایان رسید. در ۱۰ شعبان ۷۱۸، نخستین نماز جمعه در این مسجد، به امامت شیخ نجم الدین علی بن داوود حنفی و با حضور تنکز و بزرگان شهر، برگزار شد در ۷۴۴، جسد تنکز را در کنار جامع، که بعدها «تربت تنکز» نام گرفت، به خاک سپردند
اهمیت
جامع تنکز بعدها نیز اهمیت خود را حفظ کرد؛ چنانکه در ۸۸۹ در آنجا بر جنازه محب الدین بصروی، فقیه شافعی، نماز گزاردند و در ۹۰۶ در آن نماز جمعه برگزار شد از برخی اشارات منابع بر می آید که مسجد تنکزیه و تربت تنکز یک مجموعه به شمار می آمده و ناظر وقف آنها یک تن بوده است
مدرسه نظامی
در دوره خدیوان مصر، ابراهیم پاشا (۱۲۰۳ـ۱۲۶۴/ ۱۷۸۹ـ ۱۸۴۸) تنکزیه را مدرسه نظامی کرد در پی آن، تالارهای بزرگی برای درس و خوابگاه دانشجویان ساخته شد. پس از بیرون رفتن عثمانیها از سوریه در ۱۳۳۶/ ۱۹۱۸، در دوره ملک فیصل اول (۱۳۰۰ـ ۱۳۵۲/ ۱۸۸۳ـ۱۹۳۳)، نیز مدرسه نظامی دیگری در کنار آن ساختند. در دوره حضور فرانسویها در سوریه هم این مکان مدرسه نظامی بود.
مدرسه علوم دینی
...

💡 تنکز دخترش را به عقد سلطان در آورد؛ سلطان نیز در مقابل، قصد کرد تا دو دخترش را به عقد دو پسر تنکز در بیاورد اما با سعایت برخی اطرافیان، از این امر منصرف شد. رابطه تنکز و سلطان بسیار گرم شد تا آنجا که اهدای القاب بسیار و اموال فراوانی را از جانب سلطان به وی گزارش کرده اند. این رابطه خوب، سرانجام در سال ۷۴۰ با فرستادن سپاهی از جانب سلطان به دمشق، از بین رفت. تنکز با اعتماد به وعده های امیران مصری، خود را تسلیم کرد. در نهایت در نیمه محرم ۷۴۱، تنکز در زندان از دنیا رفت. برخی منابع از کشته شدن وی گزارش کردند. سه سال بعد، جسدش در رجب ۷۴۴ به دمشق منتقل شد و در کنار جامع تنکز دفن گردید. بعدها به این مکان تربت تنکز گفتند. منابع در علت این اختلاف و لشکرکشی، سعایت برخی فرماندهان نزد سلطان را ذکر کرده‌اند. برخی منابع دیگر از اقدامات مخالف دستور سلطان یاد کرده اند. از جمله بی اعتنایی به توصیه و نگرانی سلطان نسبت به بدرفتاری متقابل حاکمان فرنگی با مسلمانان آن سرزمین و عدم رعایت دستور سلطان در خصوص ارسال اموال گرفته شده از نصارا به قاهره.