تنگ گزی یا دهستان شوراب تنگزی یکی از مناطق روستایی و دهستانهای مهم در بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است که در ناحیهای کوهستانی و سردسیر قرار دارد. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در دامنههای زاگرس، دارای طبیعتی کوهستانی، آبوهوای سرد و منابع طبیعی فراوان مانند چشمهها و مراتع سرسبز است. مرکز اداری این دهستان، شهر چلگرد است که به عنوان یکی از نقاط شناختهشده و گردشگری منطقه نیز مطرح میشود. تنگ گزی در ساختار تقسیمات کشوری ایران به عنوان یک دهستان ثبت شده و مجموعهای از روستاها و سکونتگاههای کوچک را در بر میگیرد. جمعیت این منطقه بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۵۴۳۱ نفر گزارش شده که نشاندهنده یک جامعه روستایی با جمعیت متوسط و پراکنده است. اقتصاد مردم این منطقه بیشتر بر پایه دامداری، کشاورزی سنتی و استفاده از منابع طبیعی کوهستانی استوار است. شرایط جغرافیایی خاص این منطقه باعث شده که سبک زندگی مردم آن با طبیعت کوهستانی کاملاً هماهنگ باشد. همچنین به دلیل موقعیت طبیعی و آبوهوای مطلوب در فصول گرم، این منطقه مورد توجه برخی گردشگران داخلی نیز قرار میگیرد. وجود کوهها، دشتهای مرتفع و منابع آبی متعدد، تنگ گزی را به یکی از مناطق مهم طبیعی در استان چهارمحال و بختیاری تبدیل کرده است. در مجموع، تنگ گزی یا دهستان شوراب تنگزی منطقهای کوهستانی و روستایی در شهرستان کوهرنگ است که با جمعیتی چند هزار نفره و طبیعتی بکر شناخته میشود.
تنگ گزی
لغت نامه دهخدا
تنگ گزی. [ ت َ گ َ ] ( اِخ ) یکی از دهستانهای بخش اردل شهرستان شهرکرد است که در شمال باختری این شهرستان قرار دارد. این دهستان کوهستانی است و سه رشته کوه در آن وجود دارد که از شمال بجنوب و بموازات هم قرار گرفته اند و امتداد این کوهها را مسیر زاینده رود از باختر به خاور بطور عمودی قطع می کند. وآب قراء این دهستان از شعبات زاینده رود تأمین می گردد. این دهستان از 26 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده ودر حدود 2227 تن سکنه دارد. راه شوسه کوهرنگ از این دهستان می گذرد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).
فرهنگ فارسی
یکی از دهستان های بخش اردل شهرستان شهرکرد.
جمله سازی با تنگ گزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اجمالاً مناطق اصلی تأمینکننده آب زاینده رود دهستانهای شوراب، تنگ گزی، چنارود و گرچمبو بوده و شعب آب زری، خوش آب، کوهرنگ (تونل اول و دوم و سوم)، آب چم در، چشمه دیمه، آب خوربه، آب روستا سرچشمه کوگانک، آب خرسانک ممجلاردین، آب کوه لا شیران حسینآباد و کلیچه و رود اورگان تأمین کنندگان آب زاینده رود محسوب میگردند. حجم آورد سالیانه این رودخانه بهطور متوسط بیش از ۱۴۵۰ میلیون متر مکعب میباشد.