اولغ

اولغ. [ اَ ل َ ] ( ع ن تف ) ولوغ کننده تر: اولغ من کلب؛ بیش از سگ ولوغ کننده. ( مجمع الامثال ).

💡 138) واقحم الفرس على الفرات فلمّا اولغ الفرس راءسه ليشرب،قال عليه السلام: ((انت عطشان وانا عطشان. واللّه لاذقت الماء حتى تشرب.)) فلمّاسمع الفرس كلام الحسين (عليه السّلام ) شال راءسه ولم يشرب كانّه فهم الكلام.بحارالانوار، ج 45، ص 51.

💡 غازان خان، خواجه صدرالدین احمد خالدی چاویان زنجانی را به وزارت،[پ ۵] شرف‌الدین سمنانی را به سمت اولغ بیتکچی[پ ۶] و امیر نوروز را به منصب امیرالامرائی تعیین نمود.