کلمه «اندخوذ» نام شهری است که بین بلخ و مرو و در سمت بیابان واقع شده است. این شهر در متون جغرافیایی قدیمی به عنوان یک نقطه مهم میان دو منطقه بزرگ تاریخی ذکر شده است. افرادی که اهل این شهر بودند، «انخذی» یا «نخذی» نامیده میشدند و نسبت به محل تولد یا سکونت خود چنین منسوب میشدند. همچنین، گاهی از صفت «اندخوذی» نیز برای اشاره به اهل این شهر استفاده شده است. اندخوذ در منابعی مانند «معجم البلدان» و نوشتههای سمعانی ثبت شده و اطلاعات جغرافیایی و تاریخی آن در این متون آمده است. این شهر نشاندهنده جایگاه تاریخی و ارتباطات منطقهای میان بلخ و مرو بوده است. نام و نسبتهای منسوب به آن در متون تاریخی برای شناسایی افراد و مکانها اهمیت داشته است.
اندخوذ
لغت نامه دهخدا
اندخوذ. [ اَ خ ُ ] ( اِخ ) شهری است بین بلخ و مرو در طرف بیابان و منسوب بدان انخذی و نخذی است. ( از معجم البلدان ). و نیز منسوب بدان اندخوذی است. ( سمعانی ). و رجوع به انتخذ و اندخود و معجم البلدان شود.
جمله سازی با اندخوذ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 باقی لشکریان اسماعیل کشته شدند اسماعیل پس از شکستی که خورد از جیحون عبور کرد و به خراسان فرار کرد. او به اندخوذ از نواحی جوزجان رفت و در تعقیب و گریز از برابر والیان وفادار سلطان محمود به جنابد، جومند و بسطام رفت. قابوس زیاری به کمک دو هزار مرد او را دفع کرد. اسماعیل پس از آن به سمت نسا حرکت کرد و از آنجا به امید وعدهٔ خویشاوند خود به نام ابن سرخک سامانی به بخارا رفت؛ اما این وعده فریب و دروغی بیش نبود.
