النج

( آلنج ) آلنج. [ ل ُ ] ( اِ ) آلوچه.
النج. [ اَ ن َ ] ( یونانی، اِ ) حکیم مؤمن در تحفه ( ص 32 ) آرد: النج لغت یونانی بمعنی اصل است، و آن بیخ نباتی است شبیه به زردک، ساقی باریک بقدر یک شبر، و گلی سفید مانند گل زردک و تخمی سفید و طولانی و خالدار که طول آن کمتر از برنج است دارد و در سر شاخه های آن قبه ای مثل جوز است. بهترین آن هندی است. در آخر دوم گرم و خشک و با اندک تلخی است. مؤلف تذکره سرد و تر در سیم میداند و بالخاصه تخم آن را جهت شری از هر خلطی که باشد مجرب میداند و باید روز اول نیم درهم آن را با سه اوقیه سکنجبین بنوشند و روز دوم نیم مثقال، و روز سوم یک درهم و یک مثقال. برگ و ثمر و ساق هر یک که باشد با شراب و عسل جهت سقوط مشیمه مجرب دانسته اند و بیخ آن برای تقطیر بول رطوبی نافع است - انتهی. و رجوع به تذکره داود ضریر انطاکی ج 1 ص 58 شود.

( آلنج ) آلوچه، آلوچۀ جنگلی.
ریشه ای شبیه زردک، متعلق به گیاهی با ساقۀ ستبرو گل های سفید که در طب قدیم کاربرد داشته.

( آلنج ) ( اسم ) قسم خردتر گوجه که ترشتر از آن میباشد ادرک اجاص آلنج نیسوق آلچه الو هلو هلی ترش هلو. آلوی جیلی. یا آلوچه سگک قسم پست و ترش تر و خردتر آلوچه آلو کوهی نلک آلوترش زعرور.

💡 «فوز النجات » گم شد و گمره شد آن فقیه «فوز النجات » باده قدسست جاودان

💡 96 - منهاج النجات، ملا محسن فيض كاشانى، مترجم رضا رجب زاده، ناشر انتشاراتپيام آزادى، سال نشر 1364، چاپ اول.

💡 ابن ابی اصیبعه، خبر داده که بو علی، کتاب دیگری به نام «المدخل الی صناعة الموسیقی» نگاشته است که موضوع آن با قسمت موسیقی کتاب النجات متفاوت است.

💡 توانگری به دل است، ای گدای با صد گنج چو راحتی نرسانی، مشو عذاب النج

💡 مهم‌ترین روستاهای این بلوک شامل: آشیان، لنجان، اشترجان، آی دغمش، گرکن و النجان می‌باشد.