افیح

لغت نامه دهخدا

افیح. [ اَف ْ ی َ ] ( ع ص ) فراخ. ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ).
- بحر افیح؛ دریای فراخ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

فراخ بحر افیح. دریای فراخ