افواههم

💡 و بعضهم يمضغون السنتهم فيسيل القيح من افواههم لعابا يتقدر هماهل الجمع

💡 11- دشمنان خود را از تبليغات آنان بشناسيد. (قد بدت البغضاء من افواههم )

💡 بنابر اين، دو ضميرى كه در كلمه (ايديهم ) و كلمه (افواههم ) است هر دو، به(رسل ) بر مى گردد، و جمله (فردوا ايديهم فى افواههم: دست هايشان را بهدهانهايشان بردند) كنايه است از اينكه ايشان را مجبور به سكوت و نگفتن حق مىكردند، گويا دست انبياء را مى گرفتند و بر دهانهايشان مى گذاشتند و به اين وسيلهاعلام مى كردند كه بايد از سخن حق، صرف نظر كنند.

💡 بعلاوه اين ماده در قرآن مجيد در موارد متعددى به كار، رفته، و در همه جا به معنى پاياندادن و مهر نهادن است، مانند اليوم نختم على افواههم و تكلمنا ايديهم: (امروز - روزقيامت - مهر بر دهانشان مى نهيم و دستهاى آنها با ما سخن مى گويد) (يس - 65).