اعمته

( اعمتة ) اعمتة. [ اَ م ِ ت َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَمیتَة، یک نواله از پشم و صوف حلقه کرده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). ج ِ عَمیتَة، بمعنی پاره ای از پشم حلقه کرده، یقال: عمیتة من صوف اووبر و سبیخة من قطن و سلیلة من شعر. ( از اقرب الموارد ). ج، عَمائِت، اَعْمِتة، عُمُت، عَمیت. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). و رجوع به کلمه های مذکور شود.

💡 - گ اميرالمومنين (عليه السلام )، الف: ما اصف من دار اولها عناءو آخرها فناء... ومن ابصر بها تصرته و من ابصر اليها اعمته (858)

💡 ايـن هـمـان منطقى است كه در جمله معروف امير مؤ منان على (عليه السلام ) در باره دنيا بهروشنى از آن ياد شده است: من ابصر بها بصرته، و من ابصر اليها اعمته: (كسى كهبـه دنـيـا به عنوان يك وسيله بنگرد چشمش را بينا مى كند، و كسى كه به عنوان يك هدفنگاه كند نابينايش خواهد كرد)!.

💡 من ابصر بها بصرته و من البصر اليها اعمته: كسى كه به دنيا به چشم وسيلهبنگرد دنيا او را بينا مى كند و كسى كه به چشم هدف نگاه كند نابينايش خواهد كرد.بعبارت ديگر كسى كه به چشم عبرت به دنيا نگريست دنيا او را آگاه خواهد نمود و كسىكه به زينت و آرايش دنيا نگاه كرد دنيا او را نابينا گردانيد.

💡 و چه زيبا فرموده است على (عليه السلام ) در آن گفتار كوتاه و پرمغزش: من ابصر بهابـصـرتـه و مـن ابـصـر اليها اعمته: (آنكس كه با چشم بصيرت به آن بنگرد (و آنراوسيله بينائى قرار دهد) دنيا به او آگاهى مى بخشد، و آنكس كه به خود آن نگاه كند دنيااو را نابينا خواهد كرد.