اسفرنجان

اسفرنجان. [ اِ ف َ رَ ] ( اِخ ) دهی از بخش مینودشت شهرستان گرگان واقع در 30000 گزی مینودشت. کوهستانی معتدل. مالاریائی. دارای 250 تن سکنه. آب آن از چشمه سار. محصول آن غلات، ارزن، لبنیات، ابریشم.شغل اهالی زراعت و گله داری. صنایع دستی زنان پارچه ٔابریشمی و شال. راه آن مالرو است. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ). || دهی از دهستان جلگه شهرستان گلپایگان 9000 گزی خاور گلپایگان، کنار راه مالروملاکان به قلعه کان. جلگه، گرمسیر، مالاریائی. سکنه 663 تن شیعی لر. آب آنجا از چشمه و قنات و چاه. محصول آن غلات، تریاک، لبنیات. شغل اهالی زراعت، گله داری. راه آن مالرو. دبستان دارد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ). || موضعی در کوهسار مازندران. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 129 بخش انگلیسی ).

( حاجی عباس ) یک روستا در ایران است که در دهستان سنجبد غربی واقع شده است. اسفرنجان دارای ۷۰ خانوار و ۲۰۸ نفر جمعیت دارد. این روستا دارای آب و هوای سرد و خشک است و زمستان های بسیار سرد و برفی دارد.
این روستا تمدنی ۳۰۰۰ساله در حاشیهٔ  جادهٔ ابریشم  دارد.

💡 آرجان، ابلولان، اسفاجرد، اسفرنجان، تیکن، حاجیله، دُرّ، درب امامزاده ابراهیم، دستجرده، دم آسمان، رباط پیر علی،رباط سرخ علیا، رباط قالقان، رباط محمود، رباط ملکی، رکابدار، زرنجان، سراور، سعیدآباد، شادگان، شرکت سهامی زراعی، شیدآباد، ضامن آباد، علی‌آباد، عباس‌آباد، غرقه، فاویان، فرج آباد، فقستان، قالقان، قرغن، کلوچان، کوچری، مزرعه، ملازجان، ماکوله، نیوان سوق، نیوان نار، مَرغ، وانشان، هنده، هرستانه، غرقاب و وداغ