ازدواج با همسر پسرخوانده

[ویکی فقه] ازدواج با همسر پسرخوانده (قرآن). حکم ازدواج با همسر پسرخوانده در آیه ۳۷ سوره احزاب آمده است.
ازدواج با همسر پسرخوانده، پس از طلاق وی جایز است.واذ تقول للذی انعم الله علیه وانعمت علیه امسک علیک زوجک... فلما قضی زید منها وطرا زوجنـکها لکی لایکون علی المؤمنین حرج فی ازوج ادعیائهم اذا قضوا منهن وطرا وکان امر الله مفعولا.
ازدواج پیامبر با همسر پسرخوانده
ازدواج پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم با همسر پسرخوانده خود پس از طلاق بود.واذ تقول للذی انعم الله علیه وانعمت علیه امسک علیک زوجک... فلما قضی زید منها وطرا زوجنـکها لکی لایکون علی المؤمنین حرج فی ازوج ادعیائهم اذا قضوا منهن وطرا وکان امر الله مفعولا.
تلقی ازدواج با همسر پسرخوانده
تلقی ازدواج با همسر پسرخوانده، همانند ازدواج با عروس خود، در دوران جاهلیت است.... فلما قضی زید منها وطرا زوجنـکها لکی لایکون علی المؤمنین حرج فی ازوج ادعیائهم اذا قضوا منهن وطرا...

💡 راه چاره ازدواج با زينب بود. بايد پيامبر چنين ايثارى بزرگ مى نمود تا تسلى خاطرزينب گردد. اما سنت هاى جاهلى و هياهوى عوام مسئله رامشكل مى ساخت. وحى دخالت كرد و سنت غلط جاهلى (مبنى بر عدم جواز ازدواج با همسر پسرخوانده ) را باطل و بى اساس اعلام كرد. آيه 37 سوره احزاب در اين بارهنازل شد. هياهو، در زمان حادثه محو شد. اما دشمنان اسلام در اعصار بعد، از جمله عصراخير، مخصوصا نويسندگان مسيحى، هياهوئى راه انداخته بودند كه خوشبختانه پاسخمناسبى دريافت داشتند. اسلام شناس بزرگ معاصر مرحوم دكتر على شريعتى پاسخمستدل و منطقى - تحليلى جالبى به مستشرقان و نويسندگان مسيحى داده است. اينپاسخ در اسلام شناسى (چاپ مشهد) تحت عنوان زن، در چشم ودل محمد آمده است. (18)

💡 برخی معتقدند که آنچه در قران نهی شده‌است تبنی است و فرزندپذیری نهی نشده‌است. تبنی به معنای پسرخواندگی است. آنچه در بین اعراب پیش از اسلام رایج بوده‌است تبنی یا همان پسرخواندگی است. در آیه ۵ سوره احزاب آمده‌است که ادعیا (پسرخوانده‌ها) خود را پسر نخوانید یا در آیه ۲۳ سوره نسا ازدواج با همسر پسرخوانده را جایز می‌شمرد و سخنی از ازدواج با همسر دخترخوانده نیست. زید بن حارثه (پسرخوانده پیامبر اسلام)، سالم مولا حذیفه (پسرخوانده حذیفه)، عامر بن ابی‌ربیعه (پسرخوانده خطاب) و مقداد بن عمرو (پسرخوانده اسود) در نوجوانی یا جوانی پسرخواندگی آن‌ها اعلان شده‌است. از این رو می‌توان تبنی را متفاوت از فرزندپذیری تلقی کرد و آیات قران را موید لغو تبنی دانست نه فرزندپذیری که نهادی جدید است که در زمان نزول قران موضوعیت نداشته‌است. در حال حاضر نیز تبنی در برخی کشورها از جمله ژاپن وجود دارد. پسرخواندگی افراد بزرگسال به منظور حفظ نام خانواده و اداره اموال صورت می‌گیرد.