ازاغه

( ازاغة ) ازاغة. [ اِ غ َ ] ( ع مص ) میل دادن از راستی و حق. کنبانیدن از راه. ( منتهی الارب ). اِماله از طریق. بگردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). از راه راست بگردانیدن. ( مؤید الفضلاء ). بچسپانیدن.

💡 از ايـنـجـا فـسـاد اين گفتار روشن مى شود كه بعضى گفته اند: مراد از جمله (ازاغ اللّهقـلوبـهـم ) ازاغـه از ايـمـان نيست، براى اينكه اولا خداى تعالى كسى را از ايمان ازاغهنـمـى كـنـد. و ثـانيا اگر منظور از آن را ازاغه از ايمان بدانيم، كلام از فايده ساقط مىشود، چون اگر مسلمانى از ايمان ازاغه شد، ديگر مسلمان نيست، و معنا ندارد به يك كافربگويند خدا او را به جرم اينكه كافر شده كافر مى كند.

💡 و (ازاغـه كـردن خداى تعالى ) به اين است كه رحمت خود را از صاحبان چنين دلى دريغداشـتـه، هـدايـت خـود را از آنـان قـطـع كـنـد، چـون ازتـعـليـل، مـعـنـا بـه خـوبـى اسـتـفـاده مـى شـود، بـراى ايـنـكـه ازاغـه خـدا راتعليل كرده به هدايت نكردن. البته بايد توجه داشت كه اين ازاغه ابتدايى نيست،

💡 در حـديـثى از پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) مى خوانيم: ما من قلب الا بين اصبعينمـن اصـابع الرحمان ان شاء اقامه و ان شاء ازاغه: هر دلى در پنجه قدرت خداوند رحماناسـت، اگـر بخواهد آن را به راه راست مى دارد و اگر اراده كند منحرف مى سازد (بديهىاسـت خـواسـت خـدا در ايـن دو مـرحله از آمادگيهاى افراد سرچشمه مى گيرد، و اين توفيق وسلب توفيق به خاطر زمينه هاى مختلف دلها است و بى حساب نيست ).