ارحب

ارحب. [ اَ ح َ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی ازرحب: هذا ارحب ُ من هذا؛ ای اوسع. ( معجم البلدان ).
ارحب. [ اَ ح َ ] ( اِخ ) نام قبیله ای از همدان. ( منتهی الارب ). و نام ارحب، مرّةبن دُعام بن مالک بن معاویةبن صَعب بن دُومان بن بَکیل بن جُشَّم بن خَیوان بن نوف بن همدان است و بدان قبیله منسوبست: الابل ُ الارحبیة. ( معجم البلدان ). والنجائب الارحبیات. ( منتهی الارب ):
یقولون لم یُرَث و لولا تُراثُه
لَقَد شَرِکت فیه بکیل ٌ و اَرْحَب ُ.کمیت ( ضحی الاسلام جزو ثالث ص 305 ).|| یا نام شتری بوده است. ( منتهی الارب ).
ارحب. [ اَ ح َ ] ( اِخ ) مخلافی است به یمن که بنام قبیله ای بزرگ از هَمدان نامیده شده. ( معجم البلدان ). رجوع به ارحب. ( فقره فوق ) شود. || گفته اند ارحب شهریست بر ساحل دریا، بین آن و بین ظَفار نزدیک 10 فرسنگ است. ( معجم البلدان ).
ارحب. [ اَ ح ِ ] ( ع فعل امر ) اَرْحِب ْ و اَرْحِبی، بصیغه امر دو کلمه است که بدان اسب و شتر را زجر کنند، یعنی گشاده شو و دور بمان. ( منتهی الارب ).

نام قبیله از همدان

💡 تعدادی از نامه‌های اهالی کوفه در روز دهم ماه رمضان توسط عبدالله بن سبع همدانی و عبدالله بن وال تیمی به حسین بن علی رسید، دو روز بعد، قیس بن مسهر و عبدالرحمن بن عبدالله ارحبی و عمارة بن عبید سلولی ۱۵۰ نامهٔ دیگر از سوی کوفیان به امام رساندند.

💡 در تاج العروس آمده است كه يزيد بن قيس ارحبى، عمرو بن سلمه و مالك بن كعب كه همهاز قبيله ارحب مى باشند، از كارگزاران آقا و مولاى ما، على (ع ) مى باشند.(535)

💡 مالك بن كعب فرماندار عين التمر و امير لشكرى بود كه حضرت اميرالمؤ منين (ع ) براىيارى رساندن به محمدبن ابى بكر فرستاد و در تاج العروس آمده است: (يزيدبن قيس، عمروبن سلمه و مالك بن كعب كه همه از ارحب مى باشند، جزو كارگزاران سرور ما، على(ع ) - رضوان اللّه عليه - بوده اند.) (437)

💡 قیس همراه مسلم به مسیر ادامه داد. افرادی چون عمارة بن عبید سلولی و عبد الرحمن عبد اللّه بن کدن ارحبی نیز همراه آنان بودند. از گزارش‌ها چنین به‌دست می‌آید که قیس در تمام مسیر مکه تا کوفه همراه مسلم بوده و با مسلم به خانه مختار وارد شد.