معى

💡 سوم هنگامى كه قاسم عليه السلام در شب عاشورا از شهادت خويش سؤال كرد، امام حسين عليه السلام او را چنين خطاب نمود:اى و الله فداك عمك انك لا حد منيقتل من الرجال معى (126) آرى عموميت فداى تو! به خدا سوگند تو هم در رديفياران شهيد من خواهى بود.

💡 O على عليه السلام فرمود: همانا با نزول قرآن به پيامبر، علم پيامبران پيشين و علم اوصيا و علم آنچه كه تا قيامت رخ مى دهد، داده شده است. آنگاه حضرت اين آيه را تلاوت كرد كه خداوند به پيامبرش مى گويد:(696) (هذا ذكر مَن معى و ذكر مَن قبلى... ) بنابراين قرآن، حاوى علم ما كان و ما يكون است.

💡 2 / 15 - يا ابن سعد! اتقاتلنى ؟ اما تتقى الله الذى اليه معادك ؟! فانا ابن من قدعلمت ! الا تكون معى و تدع هولاء فانه اقرب الى الله تعالى ؟ .(112)

💡 در اين هنگام مرد عالم الهى با متانت خاص خود نظرى به موسى افكند و (گفت نگفتم توهـرگـز نـمـى تـوانـى بـا مـن شـكـيـبـائى كـنـى )؟!(قال الم اقل انك لن تستطيع معى صبرا).

💡 ولى بـا كـمـال تـعـجـب آن مـرد عـالم بـه مـوسـى گـفـت تو هرگز توانائى ندارى با منشكيبائى كنى (قال انك لن تستطيع معى صبرا).

💡 ((اخذ الرسول الاكرم صلى الله عليه وآله بيد الحسن والحسينفقال: من احبنى و احب هذين و اباهما و امهما كان معى فى درجتى يوم القيامة ))