محرره

لغت نامه دهخدا

( محررة ) محررة. [ م ُ ح َرْ رِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث محرر. نویسنده و تحریرکننده زن. کاتبة. ج، محررات. || زن آزادکننده.
محررة. [ م ُح َرْ رَ رَ ] ( ع ص ) مؤنث مُحَرَّر. زن آزاده شده.

جمله سازی با محرره

💡 ثواب سير نمودن چهار مسلمان   حديث: 1 ابى رحمهقال حدثنى عبدالله جعفر الحميرى عن احمد بن ابى عبدالله عن محمد بن احمد عن ابان بنعثمان عن فضيل بن يسار عن ابى جعفر عليه السلامقال شبع اربعه من المسلمين يعدل محرره من ولداسماعيل عليه السلام.

💡 حديث: 1 ابى رحمهقال حدثنى عبدالله جعفر الحميرى عن احمد بن ابى عبدالله عن محمد بن احمد عن ابان بنعثمان عن فضيل بن يسار عن ابى جعفر عليه السلامقال شبع اربعه من المسلمين يعدل محرره من ولداسماعيل عليه السلام.