لغت نامه دهخدا
محتر.[ م ُ ت ِ ] ( ع ص ) آنکه خیر و عطای وی به کسی نرسد. ( از اقرب الموارد ). آنکه عطا اندک دهد. ( مهذب الاسماء ). نفقه تنگ گیرنده بر عیال. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
محتر
فرهنگ فارسی
آنکه خیر و عطای وی به کسی نرسد
جمله سازی با محتر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 محتر ز ازلهو و از بیهودگی دیده در یاد خدا آسودگی
