لغت نامه دهخدا
لوویا. ( اِ ) لوبیا. لوبیاست و آن غله ای باشد معروف که آن را در دواها به کار برند. و لُوِیا هم میگویند وعربان دجر خوانند. ( برهان ). و رجوع به لوبیا شود.
لوویا. ( اِ ) لوبیا. لوبیاست و آن غله ای باشد معروف که آن را در دواها به کار برند. و لُوِیا هم میگویند وعربان دجر خوانند. ( برهان ). و رجوع به لوبیا شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زبان لووی، از زبانهای مرده خانواده زبانی زبانهای هندواروپایی و از شاخه زبانهای آناتولی آن است. زبان لووی از خویشاوندان نزدیک زبان هیتی است، و در میان زبانهایی جای میگیرد که مردمان ارزاوا، تا باختر و جنوب غربی ناحیه کانون هیتینشینی، با آن گپ میزدهاند. در کُهَنترین نوشتارها، این ناحیه را لوویا خواندهاند؛ چندی پس، همین ناحیه با نام لیدیا یا لودیا خوانده شدهاست. نیز نیای بیواسطه زبان لیکیهای یا از خویشاوندان نزدیک نیای زبان لیکیهای است. زبان لوویان بهترین زبانی است که میتوان گمان برد ترواییان با آن گپ میزدهاند.