لغت نامه دهخدا
قیدو. [ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گله زن بخش خمین شهرستان محلات، سکنه آن 598 تن. آب آن از چشمه و رود گلپایگان. محصول آن غلات، چغندرقند، صیفی، بنشن، انگور، تنباکو، پنبه و مختصر میوه جات و شغل اهالی آنجا زراعت است. راه فرعی به راه شوسه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
قیدو. [ ق َ ] ( اِخ ) نام پادشاه مغلان. ( برهان ) ( آنندراج ). قیدوخان پادشاه حدود جبال «تارباگاتای » نبیره اوگتای معاصر قوبیلای قاآن. ( حاشیه برهان چ معین از تاریخ مغول اقبال آشتیانی ). قیدوبن قاشی بن اوکتای قاآن از حکام و فرمانروایان مغول است. ( نزهةالقلوب؛ مقاله سوم ص 246 ). رجوع به قایدوخان شود.