قیامت قیام

قیامت قیام. [ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه قیامت برپا کند. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) آنکه قیامت برپا کند.

💡 دلا به کار قیامت قیام باید کرد به بارگاه طرب رفت از این سرای محن

💡 آن حور ماه چهره که رضوان غلام اوست جنّت فراز سرو قیامت قیام اوست

💡 یک جلوه کرد قامت ساقی که شیخ شهر آمد برقص و گفت قیامت قیام شد

💡 ز حق باد بر پیروانش سلام همی تا نماید قیامت قیام

💡 در مرده جنبش آید اگر خیزد از زمین آن فتنه زمان که قیامت قیام اوست

💡 با تو صنوبر خرام، کرده قیامت قیام کرده قیامت قیام، با تو صنوبر خرام