قسم به انسان

[ویکی فقه] قسم به انسان به یکی از موارد قسم در قرآن اطلاق می شود.
انسان موجودی ارزنده است که خداوند درباره وی می فرماید: (و لقد کرمنا بنی آدم)؛ «ما بنی آدم را گرامی داشتیم». بنابراین، در قرآن به نام او در دو مورد سوگند یاد شده است:
← مورد اول
علامه طباطبایی رحمة الله علیه معتقد است نفس لوامه، نفس مؤمن است که او را در دنیا به سبب انجام معصیت و سهل انگاری در طاعت ملامت کرده، سبب بهره مندی او در آخرت می شود.

💡 مى گويند: والعصر ان الانسان لفى خسر. عصر، انسانكامل است، امام زمان عليه السّلام است؛ يعنى عصاره ى همه ى موجودات. قسم به عصاره ىهمه ى موجودات؛ يعنى قسم به انسان كامل.(5)

💡 مى گويند والعصر ان الانسان لفى خسر(304) عصر، انسانكامل است امام زمان سلام الله عليه است يعنى عصاره همه موجودات قسم به عصاره همهموجودات يعنى قسم به انسان كامل ان الانسان لفى خسر - الا- اين انسان كه اينجا مى گويند، همين انسان يك سر و دو گوشى است كه ماها انسانش مى گوييم خطاب باماست، سر دو راهى واقع شده ايم، يك راه، راه انسانيت است كه اين صراط است، صراطمستقيم يك سرش به طبيعت است، يك طرفش به الوهيت. راه مستقيم از علق شروع مى شود،منتها بعضى از آنها طبيعى است و آنجايى كه مهم است آنجايى است كه ارادى است. يكسرش طبيعت است و يك طرفش مقام الوهيت و انسان از طبيعت شروع مى كند تا اين كه برسدبه آنجايى كه در وهم من و تو نمى آيد. ((آنچه در وهم تو نايد آن شوم (305))) اختياربا شماست كه اين دو راه را اختيار كنيد تا صراط مستقيم انسانيت را، يا انحراف به چپ، ياانحراف به راست.