لغت نامه دهخدا
غیاری. [ غ َ را ] ( ع ص،اِ ) ج ِ غَیری ̍. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به غَیری ̍ شود. || ج ِ غَیران. ( منتهی الارب ) ( قطر المحیط ) ( تاج العروس ). رجوع به غَیران شود.
غیاری. [ غ ُ را ] ( ع ص، اِ ) ج ِ غَیران. ( منتهی الارب ) ( قطر المحیط ) ( تاج العروس ). و نظیر این جمع ( که مفرد آن مفتوح باشد و جمع آن مضموم ) جز سُکاری ̍ و عُجالی ̍ نیامده است. ( از تاج العروس ). رجوع به غَیران شود.
