لغت نامه دهخدا
غورث. [ غ َ رَ ] ( اِخ ) ابن حارث. نام بت پرستی که شمشیر رسول خدا ( ص ) را که بر درخت آویخته بود از نیام کشید و به وی گفت: آیا از من میترسی ؟ گفت: نه. گفت: که ترا از من بازمیدارد؟ گفت: خدا.یاران رسول او را ترساندند و او شمشیر را در نیام گذاشت و بر درخت آویخت. رجوع به امتاع الاسماع ص 193، منتهی الارب و تاریخ حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 343 شود.