غالیه باری
لغت نامه دهخدا
غالیه باری. [ ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) بوی خوش دهندگی. دادن بوی خوش:
همواره بود در بر توهر شب و هر روز
ترکی که کند طره او غالیه باری.فرخی.
غالیه باری. [ ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) بوی خوش دهندگی. دادن بوی خوش:
همواره بود در بر توهر شب و هر روز
ترکی که کند طره او غالیه باری.فرخی.