عیب جوینده

عیب جوینده. [ ع َ / ع ِ ی َ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) عیبجوی. عیبجو. که عیب مردمان جستجو کند تا آشکار سازد. رجوع به عیب جو و عیب جوی شود:
چنان زی که از رشک نَبْوی به درد
که عیب آورد عیب جوینده مرد.اسدی.

عیبجوی عیبجو که عیب مردمان جستجو کند تا آشکار سازد

💡 چنان زی که از رشک نبوی به درد نه عیب آورد عیب جوینده مرد