لغت نامه دهخدا
عوین. [ ع َ ] ( ع ص، اِ ) یاری گر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || اسم جمع است عَون را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اسم جمع است برای عون، بمعنی اعوان و یارها. ( از اقرب الموارد ).
عوین. [ ع ُ وَ ] ( اِخ ) نام مردی است. ( از منتهی الارب ).
