عمین

عمین. [ ع َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عمی. کوردلان. رجوع به عَمی شود.

جمع عمی کوردلان

[ویکی الکتاب] معنی عَمِینَ: کوردل (عمین جمع عمی صفتی است مشبه از ماده عمی، یعمی فرق عمی با اعمی این است عمی تنها کسی را میگویند که بصیرت نداشته باشد، و اعمی به کسی اطلاق میشود که چشم نداشته باشد )
ریشه کلمه:
عمی (۳۳ بار)
«عَمِین» جمع «عَمْی» (بر وزن دلو) معمولاً به کسی گفته می شود که چشم بصیرت و دید باطن او از کار افتاده است ولی اعمی هم به افرادی گفته می شود که دید ظاهر خود را از دست داده اند و هم آنها که دید باطن را (باید توجّه داشت که «عمی» به هنگامی که اِعْراب به خود می گیرد به «عم» تبدیل می شود).

💡 ندیدش آنکه یا که دیدش بکم کم از کم است و از گروه عمین

💡 چه حاصل آنکه آفتاب منیر بتابد آن بهر خفاش و عمین

💡 خوف عمین تو خالی کرده گیتی از سگان زانکه هر یک در دغا چون شیر هیجا آمده