عمیدالملک کندری

عمیدالملک کندری. [ ع َ دُل ْ م ُ ک ِ ک ُ دُ ] ( اِخ ) محمدبن منصور کندری نیشابوری جراحی، مکنی به ابونصر و ملقب به عمیدالملک و عمیدخراسان. اولین وزیر در حکومت سلجوقیان. وی بسال 412یا 415 هَ.ق. در کندر از قرای نیشابور متولد شد و علم فقه در آنجا آموخت. و چون طغرل بیک اولین سلطان دولت سلجوقی به نیشابور درآمد، ابونصر به دربار او بعنوان کاتب راه یافت و اندکی بعد نزد سلطان تقرب حاصل کرد و به وزارت رسید و لقب عمیدالملک یافت. و وی چون بر زبان عربی و فارسی تسلط کامل داشت، پیوسته واسطه بین طغرل بیک و القائم خلیفه عباسی بود. و سرانجام در عهد الب ارسلان و به سعایت خواجه نظام الملک، عمیدالملک به سال 456 هَ.ق. کشته شد و سر او را به کرمان نزد عضدالدوله الب ارسلان بردند. عمیدالملک وزیری دانشمند و مدبر بود و در وفور عقل و کیاست شهرت داشت. رجوع به مآخذ ذیل شود: حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 486. دستورالوزراء ص 148. تجارب السلف ص 261. الاعلام زرکلی ج 3 ص 991. تاریخ ابن خلکان ج 2 ص 184. تتمه صوان الحکمة ص 108 و سایر صفحات. اخبارالدولة السلجوقیة.

محمد بن منصور کندری نیشابوری جراحی مکنی به ابو نصر و ملقب به عمید الملک و عمید خراسان