لغت نامه دهخدا
عمارت ساز. [ ع َ / ع ِ رَ ] ( نف مرکب ) سازنده عمارت. عامل آبادانی. آبادان کننده:
پادشاهی در او عمارت ساز
دختری داشت پروریده بناز.نظامی.
عمارت ساز. [ ع َ / ع ِ رَ ] ( نف مرکب ) سازنده عمارت. عامل آبادانی. آبادان کننده:
پادشاهی در او عمارت ساز
دختری داشت پروریده بناز.نظامی.
( صفت ) ۱ - آنکه ایجاد آبادانی کند ۲ - آنکه بنا سازد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شاه آن ده را عمارت ساز کرد از برای پیر زن آغاز کرد
💡 خواهی که دو خانه را عمارت سازی تا بر سر این مقیدی، آن نشود