عقرقوف

عقرقوف. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) اسم مرکب مزجی است از: عقر + قوف. وآن نام قریه ای است از نواحی دجیل و با بغداد چهار فرسنگ فاصله دارد. در کنار آن تلی است خاکی که از پنج فرسنگی چون قلعه ای به نظر می آید و برخی عقیده دارندکه آنجا مقبره پادشاهان کیانی است. ( از معجم البلدان ). و در زمین بابل بنائی عظیم بلند فرمود. [ کیکاوس ] و آن بنا تل عقرقوف است. ( فارسنامه ابن البلخی ص 41 ). تل عقرقوف را کی کاوس ساخت. بعضی او را نمرود شمارند. آن را به سبب آن ساخت که چون ابراهیم ( ع ) رادر آتش انداخته بود آنجا بررفت و او را اختیار کرد.از بغداد تا تل عقرقوف سه فرسنگ، آن تل پشته ای سخت بلند است چنانکه در بیابان از پانزده فرسنگ پدید است. از او تا شهر انبار هشت فرسنگ، از آنجا براه بیابان سموات به دمشق به ده روزه میروند، کی بیش صد فرسنگ باشد. ( نزهةالقلوب ج 3 ص 39 و 172 ). خرابه هایی است واقع در مغرب بغداد که جغرافی دانان عرب آن را یاد کرده اند و آن را «تل نمرود» نیز نامند. مؤسس آن «کیریگزلو» یکی از پادشاهان بابل است ( بین 1500 تا 1000 ق. م. ) و آن شهر در قدیم به نام خود آن پادشاه موسوم بوده است. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به عقر شود.

💡 حفاری‌ها شامل زیگورات عقرقوف، معبد دور کریگالزو و بخشی از کاخ کوریگالزوی دوم بود. اداره کل امور باستانی در عراق در دههٔ ۱۹۷۰، برخی از حفاری‌ها را در اطراف زیگورات به عنوان بخشی از یک پروژهٔ بازسازی تحت نظر صدام ادامه داد.

💡 پژوهش‌ها دربارهٔ این شهر از سال ۱۸۱۱ میلادی آغاز شد. در سال ۱۸۳۷ توسط فرانسیس راودون مورد بازدید و بررسی قرار رفت. در همان سال نام عقرقوف (که بعدها باعنوان: عَکِرکوف، عَگِرکوف یا عَکَرکوف) نامگذاری شد. نام دور کوریگالزو نیز توسط هنری راولینسون کشف و شناسائی شد.

💡 دور کوریگالزو یا عقرقوف، نام پایتخت کاسی‌ها بود.