عظماء

عظماء. [ ع ُ ظَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عظیم. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عظیم شود.

💡 256- فـقـيـر گـويـد: كـه نـظـير آن است آنچه راوندى روايت كرده از حضرتصـادق عـليـه السـّلام كـه در غـزوه بـنـى المـُصـْطـَلق بـاد عـظـيـمـى وزيـد حـضـرترسـول صـلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود سبب اين باد آن است كه منافقى در مدينه مردهاست چون به مدينه آمدند رفاعة بن زيد كه از عظماء منافقان بود مرده بود.

💡 التـفـاتـى كـه در جمله (و الذى اوحينا) از غيبت به تكلم مع الغير به كار رفته براىايـن اسـت كـه بـر عـظـمـت خدا دلالت كند، چون عظماء و بزرگان هميشه از جانب خودشان وخـدمـتگزاران و پيروانشان سخن مى گويند (و به ما چنين كرديم و چنان مى كنيم تعبير مىآورند).

💡 عـلامـه حـلّى 1 فـرمـوده كـه حـُجـر از اصـحـاب حـضـرت امـيـر عـليـه السـّلام و ازاَبـْدال بوده، و حسن بن داود ذكر نموده كه حُجر از عظماء صحابه و اصحاب اميرالمؤ منينعـليـه السـّلام اسـت يـكـى از امـراى مـعـاويـه به او امر كرد كه حضرت اميرالمؤ منين عليهالسـّلام را لعـن كـنـد او بر زبان آورد كه (اِنَّ اَميرَ الْوَفد اَمَرَنى اَنْ اَلْعَنَ عَلّيا فَالْعَنُوهُلَعَنَهُ اللّهُ).