عصى

[ویکی الکتاب] معنی عَسَی: امید است - شاید -باشد که (کلمه عسی دلالت بر امید دارد، اما نه تنها امید گوینده بلکه هم در مورد امید خود گوینده استعمال دارد و هم امید مخاطب و هم در مقام مخاطب یعنی مقامی که جا دارد گوینده در برابر مخاطب صرفا اظهار امید کند نه اینکه به راستی خود او د...
معنی عِصِیَّهُمْ: عصاهایشان(عصی جمع عصاست)
ریشه کلمه:
عصو (۴۴ بار)عصی (۴۴ بار)
نافرمانی. خروج از طاعت. «عَصی عَصَیْانا:اِذا خَرَجَ عَنْ الطاعَةَ» اصل آن از تمانع به وسیله عصا است.. معصیت نیز به معنی عصیان است.. عَصِّی (بر وزن شریف) نافرمان و عاصی.. ایضاً آیه 44 یعنی: یحیی به پدر و مادرش نیکوکار بود و ستمگر و نافرمان نبود.. آدم به پروردگارش نافرمانی کرد و از زندگی در جنّت محروم و برکنار شد مراد از عصیان آدم مخالفت اوست در خوردن از شجره و پیروی از وسوسه شیطان. و غوایت او به قرینه آیات قبل و بعد محروم شدن از زندگی در جنّت است که اخراج گردید. گفته‏اند: این عصیان ترک اولی است نه معصیت عادی زیرا انبیاء معصوم‏اند و گناه نمی‏کنند. و امر «لاتَقْرَبا هذِهِ الَّشَجَرَةَ» ارشادی بود نه مولوی که مخالفت آن گناه معمولی باشد. اینها همه در صورتی است که آدم اولی پیغمبر باشد و اگر پیغمبر نباشد اشکالی در بین نخواهد بود نظیر این آیه است آیه. بعضی گفته‏اند: محل زندگی آدم که قبل از آمدن به روی زمین بود محل تکلیف نبود و امر مولوی معنی ندارد. ولی باید دانست که ظهور نهی در مولویت است و ظّن نزدیک به یقین آن است که آدم در روی این زمین بوده است و از جای دیگری نیامده است. المیزان نیز آن را نهی ارشادی دانسته و مخالفت ارشاد را درباره انبیاء بی اشکال می‏داند واللَّه‏االعالم. رجوع شود به «آدم» ناگفته نماند عصمت انبیاء علیهم‏السلام حتمی است. ولی بحث در پیامبر بودن آدم است. اللَّه اعلم.

💡 6- و در پايان حديثى طولانى از عباده بن صامت آمده است كه: فلا طاعه لمن عصى اللهفلا تعتلوا بربكم. يعنى فرمانبردارى از كسى كه خداى تبارك و تعالى را نافرمانىكند روانيست؛ پس با خداى در نيفتيد. (345) و در روايتى ديگر، آخر آن لا تضلوابربكم (346) آمده است.

💡 عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:...فقد كان اءملى لهم حتّى اءشروا و قالوا: إ نّ السبت لنا حلال و إ نما كان حرم على اءولادنا و كانوا يعاقبون على استحلالهم السبت، فاءمّا نحن فليس علنا حرام و مازلنا بخير، منذ استحللناه و قد كثرت اءموالنا و صحّت اجسامنا ثمّ اءخذهم اللّه ليلاً و هم غافلون. فهو قوله: (واحذروا) اءن يحلّ ربكم مثل ما حلّ بمن تعدّى و عصى (345).

💡 11. روزه بى ارزش: قال الصادق عليه السلام: لاصيام لمن عصى الامام و لاصياملعبدابق حتى يرجع و لا صيام لامراءة ناشزه حتى تتوب و لا صيام لولد عاق حتىيبرّ(266) روزه چند گروه صحيح نخواهد بود: كسى كه امام معصوم عليه السلام رانافرمانى كند. بنده اى كه از مولاى خود بگريزد. زنى كه در انجام وظيفه همسرىكوتاهى كند و فرزندى كه عاق والدين خود شود مگر آن كه عبد، بر گردد و زن، توبهكند و فرزند، نيكى كند.

💡 و اما بعد از آنكه خدا او را اجتباء كرد، و بمقام نبوتش برگزيد، از معصومين شد، كه نهگناه صغيره مى كنند، و نه كبيره، و بهمين جهت است كه خداى عز وجل درباره او هم فرموده: (و عصى آدم ربه فغوى، ثم اجتباه، ربه، فتاب عليه، وهدى )، و هم فرموده: (ان اللّه اصطفى آدم، و نوحا، وآل ابراهيم و آل عمران على العالمين ( (تا آخر حديث ).

💡 ... و اءما الرحمن فهو عدن لكل من آمن و هو اسم لم يسم به غير الرحمن تبارك و تعالىو اءما الرحيم فرحم من عصى و تاب آمن و عمل صالحا (603)

💡 با مراجعت عبدالله بن كوا كه امير و فرمانده خوارج بود. جمع آنان متفرق شده و شعار((لا حكم الا لله و لا طاعة لمن عصى )) سر دادند.