عشرتگه

💡 مردن درین سراچه فانی به کام دل تاریخ مولد تو به عشرتگه بقاست

💡 آراست یکی حجله، چو عشرتگه کاووس کآنجا چو گل تازه کشد مهد فرنگیس

💡 دل را جز آن پریرو عشرتگهی نباشد آئینه جز جمالت باغ دگر ندارد

💡 سر کویی بود عشرتگه ما یا گلستانی بهشت ماست در هر جا که باشد روی خندانی

💡 ساغر گل را چو باد صبح در گرد آورد گلستان عشرتگه پیمانه‌نوشان می‌شود

💡 رفتیم به خوابِ غم از افسانهٔ وحشی او را که به عشرتگه ما راهنما شد

💡 در داستان‌های قدیمی و افسانه‌ای، اشراف‌زادگان برای گذراندن اوقات خوش و لذت‌های زندگی خود به باغ‌های مخفی و عشرتگه های بسیار مجلل در حاشیه شهر مراجعه می‌کردند.

💡 شاعر با توصیف زیبایی‌های بی‌پایان طبیعت، آن را به عنوان یک عشرتگه طبیعی برای روح انسان معرفی کرد که می‌تواند خستگی‌های روزمره را از بین ببرد.

💡 فضای آرام و دلپذیر آن باغ قدیمی و خلوت، گویی برای تبدیل شدن به یک عشرتگه دائمی برای کسانی که به دنبال آرامش هستند، طراحی شده بود.