عالمون

عالمون. [ ل َ ] ( ع اِ ) ج ِ عالم ( در حالت رفع ).

جمع عالم در حالت رفع

💡 راغب در مفردات گفته: كلمه (فرقان ) از كلمه (فرق ) بليغ ‌تر است، براىاينكه فرقان تنها در فرق نهادن بين حق و باطلاستعمال مى شود، مانند قنعان، كه تنها در مردىاستعمال مى شود كه ديگران به حكم او قناعت مى كنند، و اين كلمه اسم است نه مصدر، بهخلاف فرق كه هم مصدر است، و هم در فرق بين حق وباطل و غير آن استعمال مى شود. كلمه (عالمين ) جمع عالم است كه معنايش خلق است، درصحاح اللغه گفته: عالم به معناى خلق است، و جمع آن عوالم مى آيد، و عالمون بهمعناى اصناف خلق است. و اين لفظ هر چند شامل همه خلق از جماد و نبات و حيوان و انسان وجن و ملك مى شود، و ليكن در خصوص آيه مورد بحث به خاطر سياقى كه دارد يعنى انذاررا غايت و نتيجه تنزيل قرآن قرار داده، مراد از آن خصوص مكلفين از خلق است، كه ثقلانيعنى جن و انس است، البته ما تنها از مكلفين اين دو صنف را مى شناسيم.