لغت نامه دهخدا
طراقیه. [ طَ ی َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خدابنده لو بخش قروه شهرستان سنندج، واقع در 20هزارگزی شمال خاور گز تپه و 8هزارگزی خاور علی سرد. تپه ماهور، سردسیر با 800 تن سکنه. آب آن از چشمه و قنات. محصولات آنجا غلات، انگور، صیفی، لبنیات و حبوبات. شغل اهالی زراعت و گله داری. راه آن مالرو است و در تابستان از طریق گل تپه و سراب و کبودرآهنگ اتومبیل میتوان برد. قلعه قدیمی دارد. دوکیلومتری باغ معروف به باغ وزیرجزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).
