ضجن

ضجن. [ ض َ ج َ ] ( اِخ ) کوهی است ( و در شعر اعشی ذکر آن آمده ). ( معجم البلدان ).
ضجن. [ ض َ ج َ ] ( اِخ ) موضعی است در بلاد هذیل. اصمعی گوید در بلاد هذیل رودباری است که ضَجن نامیده می شود و بخش پائین آن از آن کنانه و بفاصله یک شب راه تا مکه است. ( معجم البلدان ).

💡 مرحوم طبرسى در مجمع البيان ذيل آيه 102 از سوره نساء فرموده: در اين آيه دلالتهست بر صدق رسول الله صلى الله عليه و آله و صحت نبوت وى، زيرا اين آيه دروقتى نازل شد كه حضرت در عسفان بود و كفار در ضجنان رسول خدا نماز ظهر را با تمام ركوع و سجود خواند، مشركان به فكر شبيخون افتادندگفتند: صبر كنيد اينها نماز ديگرى دارند، (نماز عصر) كه از اين نماز پيششان محبوبتراست، چون آن نماز را شروع كردند، حمله را آغاز كرده وغافل گيرشان مى كنيم، به دنبال اين نقشه آيه و اذا كنت فيهم فاقمت لهم الصلوة(449)نازل گرديد، و حضرت نماز عصر را نماز خوف خواندند.

💡 و از طرق شيعه روايت آمده كه آيه: (فالّذين هاجروا و اخرجوا...) درباره على عليهالسلام نازل شد كه فواطم يعنى فاطمه بنت اسد (مادر على (عليه السلام ) ) وفاطمه دختر رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) (كه بعدا همسرش شد) و فاطمه دخترزبير را با خود حركت داد و به سوى مدينه هجرت كرد و در ضجنان ام ايمن و چند نفر ازمؤ منين ناتوان به آن جناب ملحق شدند و به اتفاق حركت كردند در حالى كه در همه حالاتذكر خدا مى گفتند به رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) ملحق شدند و اين آيه در حقشاننازل گرديد.