صاحب الزمانی

صاحب الزمانی. [ ح ِ بُزْ زَ ] ( اِخ ) رجوع به حسن صاحب الزمانی ( سید... ) شود.

( سید ) حسن بن سید جعفر دانشمند ( و. ۱۲۸۸ ه.ق. - ف. ۱۳۵۵ ه.ق./ ۱۳۱۵ ه.ش. ) وی اصلا اهل یزد بود ولی در تهران تحت تربیت و نعلیم حاج شیخ هادی نجم آبادی و ابو الحسن جلوه و شیخ فضل الله نوری و حسن آشتیانی قرار گرفت. او در علوم متداول از حکمت و کلام و فقه و حدیت و تفسیر متبحر بود. وجه شهرت او به صاحب الزمانی این بود که وی در آغاز جوانی بتحریک شیخ احمد کرمانی این شخص جز شیخ احمد روحی لزومی کرمانی معروف است - در حدود همدان و کرمانشاهان ادعا کرد که صاحب الزمان موعود شیعه است و چون علاوه بر سیادت منظری خوش و هیئتی مطبوع و شبیه بتصاویر خیالی که نقاشان از بعضی امامان میکشند داشت جمعی کثیر بدو گرویدند. از طرف دولت او را با شیخ احمد مزبور توقیف و روانه تهران کردند و پس از ورود بدین شهر بزندان افکندند. شیخ احمد در زندان در گذشت ولی سید حسن بوساطت یکی از اعیان دولت مستخلص شد و از دعاوی پیشین توبه کرد. در اواخر عمر در مشهد توطن داشت.

💡 خانه عباس صاحب الزمانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان رفسنجان، روستای قاسم‌آباد، بلوار امام حسین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 دکتر صاحب الزمانی معاونت دانشجویی دانشگاه باهنر نیز با سفر به سیرجان و با دانشجویان به مذاکره پرداخت و دانشجویان با قبول شرایط بر سر کلاس‌های درس حاضر شدند.

💡 کتاب معروفی با عنوان خط سوم نوشته دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی در این رابطه انتشار یافته است.