صائر
لغت نامه دهخدا
صائر. [ ءِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از صیر. || ( اِ ) صائرالباب؛ شکاف در. ( منتهی الارب ). دَرز در.
صائر. [ ءِ ] ( اِخ ) حازمی گوید: وادیی است در نجد و دیگران گفته اند قریه ای است در یمن و ابوسعد ابوعبدالرحمن محمدبن علی بن مسلم بن علی صائری معروف به سلطان بدان قریه منسوب است. ( معجم البلدان ).
جمله سازی با صائر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 صائر مرّة الی ان یزولا یوم یأتی الرّحمن و هو رحیم