شیشه بر سنگ

شیشه بر سنگ. [ شی ش َ / ش ِ ب َ س َ ] ( ص مرکب ) کنایه از شکسته و خراب. ( آنندراج ) ( غیاث ).

کنایه از شکست و خراب

💡 پرهیز کنم که شیشه بر سنگ آید گوئی که ز عشق ما ترا ننگ آید

💡 چو خطّ او بدیدم زین دل تنگ شدم در خط چو دل زد شیشه بر سنگ

💡 صبرکن ای شیشه بر سنگ جفای محتسب گردن این دشمن عشرت‌، خدا خواهد شکست

💡 شکر بود از دهانش با دل تنگ نبات از رشک لعلش شیشه بر سنگ

💡 به رفتن آب از آن کم داشت آهنگ که یخ در راه او زد شیشه بر سنگ

💡 پرده افتاد و دگر حاجت مشاطه نماند شیشه بر سنگ شد و تیشه به بنیاد آمد