شیرین لب
مترادفها
شیرینگو، خوشسخن
متضادها
تلخ لب
لغت نامه دهخدا
شیرین لب. [ ل َ ] ( ص مرکب ) شیرین زبان. فصیح و بلیغ و آنکه گفتار وی شیرین و خوش آیند باشد. ( ناظم الاطباء ). || نوشین لب:
لب شیرین لبان را خصلتی هست
که غارت می کند لُب لبیبان.سعدی.گو ترش روی باش و تلخ سخن
زهر شیرین لبان شکر باشد.سعدی.چه شیرین لب سخنگویی که عاجز
فرومی ماند از وصفت سخنگوی.سعدی.آید هنوزشان ز لب لعل بوی شیر
شیرین لبان نه شیر که شکّر مزیده اند.سعدی.ور شکرخنده ایست شیرین لب
آستینش بگیر و شمع بکش.سعدی ( گلستان ).رجوع به شیرین زبان شود. || شیرین لب؛ ( اِ مرکب ) مقلوب لب شیرین. لبی که شیرین و شیرین سخن است:
شیرین لب خود پیشم بر خنده چو بگشایی
خسرو شمرم خود را چونانک ترا شیرین.سوزنی.چو شیرین در مداین مهد بنهاد
ز شیرین لب طبقها شهد بگشاد.نظامی.تا چه کردیم دگرباره که شیرین لب دوست
به سخن باز نمی باشد و چشم از نازش.سعدی.
فرهنگ فارسی
شیرین زبان یا لب نوشین
دانشنامه عمومی
شیرین لب ( نام علمی: Plectorhinchus ) نام یک سرده از تیره سنگسرماهیان است.
جمله سازی با شیرین لب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ای دل چو رسید روز اومید بشب هیچت ناید زوصل آن شیرین لب
💡 کرده شیرین لبی مرا فرهاد خواست لیلی وشی مرا مجنون
💡 شکرستانی برای تلخکامان گشته است غفلت شیرین لبان ازلذت دشنام خویش
💡 چو شیرین در مداین مهد بگشاد ز شیرین لب طبقها شهد بگشاد
💡 کام خواهی صبر کن پرویز وار ای کوهکن کی توان بر خورد از شیرین لبان با زور دست
💡 نباشد حسرت شیرین لبان را چاره جز مردن به گوشم این صدا از تیشة فرهاد میآید
💡 شاعر در اشعار کلاسیک خود با استفاده از توصیفاتی نظیر شیرین لب، سعی داشت زیبایی و جذابیت معشوق را به شکلی بسیار لطیف و هنرمندانه بیان کند.
💡 در داستانهای افسانهای قدیمی، شخصیتهای محبوب معمولاً با ویژگیهایی مانند شیرین لب و چهرهای نورانی توصیف میشدند تا جذابیت آنها برای شنوندگان بیشتر شود.
💡 استفاده از تعبیر شیرین لب در متون ادبی کلاسیک، نشاندهنده تأثیرپذیری عمیق نویسندگان از سنتهای کهن شعر فارسی و تلاش آنها برای حفظ اصالت است.