شفاعتگری

شفاعتگری. [ ش َ ع َ گ َ ] ( حامص مرکب ) درخواستگری.میانجی گری. خواهشگری. ( یادداشت مؤلف ):
گردن و گوشی ز خصومت بری
چشم وسرینی به شفاعت گری.نظامی.قدرتی هجر تو در کشتن من برد بکار
که شفاعتگری اندازه تقدیر نبود.نورالدین ظهوری ( از آنندراج ).

در خواستگری میانجی گری خواهشگری

💡 ز الطاف بیحد بحال عبید شفاعتگری چون نبی آفرید

💡 سهل است شفاعتگری جرم دو عالم گر قابل یک ذره ‌گناه تو توان شد

💡 شعار شفاعتگری تازه کرد ترحم زیاده ز اندازه کرد

💡 شادم که امیدم سپر سهم مکافات کرده است شفاعتگری فخر امم را