شعله زاده
لغت نامه دهخدا
شعله زاده. [ ش ُ ل َ / ل ِ دَ / دِ ] ( اِخ )کنایه از ابلیس و شیطان است ( از غیاث اللغات )، بدان مناسبت که ابلیس از آتش آفریده شده است:
برهان آدمیت ما قدسیان بس اند
کو شعله زاده تا بنماید سجود ما.صائب تبریزی ( از آنندراج ).و رجوع به ابلیس شود.
جمله سازی با شعله زاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برهان آدمیت ما، قدسیان بسند گو شعله زاده ای ننماید سجود ما
